Afrika’daki dullar için COVID-19 kocaları, evleri ve geleceği çaldı



Afrika'daki dullar için COVID-19 kocaları, evleri ve geleceği çaldı

Makale işlemleri yüklenirken yer tutucu

UMUIDA, Nijerya — Anayo Mbah altıncı çocuğuyla birlikte doğum yaparken, kocası şehirdeki başka bir hastanede COVID-19 ile savaştı. Genç bir motosiklet taksi şoförü olan Jonas, öksürmeye başladıktan sonra oksijene bağlanmıştı.

Jonas kızı Chinaza ile asla tanışmazdı. Doğumdan saatler sonra, Mbah’ın yengesi onun gittiğini söylemek için aradı. Nijerya’daki hastane personeli kısa süre sonra Mbah ve yeni doğan bebeğini terk etmelerini istedi. Kimse onun faturasını ödemeye gelmemişti.

Anayo, kayınvalideleriyle birlikte yaşadığı evde dul kalma ayinlerine başladı: Başı traş edildi ve beyaz giysiler giydirildi. Ancak geleneksel olarak altı ay süren yas dönemine sadece haftalar kala, rahmetli kocasının akrabaları yiyecek sağlamayı bıraktılar ve sonra doğrudan onunla yüzleştiler.

Şimdi 29 yaşında olan Mbah, “Bana kendi yolumu bulmamın daha iyi olduğunu söylediler” dedi. “Gidip yeniden evlenmem gerekse bile bunu yapmam gerektiğini söylediler. Evden ne kadar erken ayrılırsam, benim ve çocuklarım için o kadar iyi.”

Chinaza ve diğer çocukları için sadece bir plastik torba eşyayla annesinin evine yürüyerek gitti.

Afrika’nın her yerinde, özellikle tıbbi tesislerin kıt olduğu kıtanın en az gelişmiş ülkelerinde, dulluk uzun zamandır çok sayıda kadının başına geldi. Birçok dul kadın gençtir, evli erkeklerle onlarca yıl daha yaşlıdır. Ve bazı ülkelerde, erkeklerin çoğu kez birden fazla karısı olur ve öldüklerinde arkalarında birkaç dul bırakırlar.

Şimdi, pandemi kıtada daha da büyük bir dul nüfusu yarattı, Afrikalı erkeklerin virüsten ölme olasılığı kadınlardan daha yüksek ve karşılaştıkları sorunları daha da kötüleştirdi. Mbah gibi kadınlar, salgının kocalarından daha fazlasını aldığını söylüyor: Dulluklarında bu onlara geniş ailelerine, evlerine ve geleceklerine mal oldu.

Bu hikaye, pandeminin Afrika’daki kadınları, özellikle de en az gelişmiş ülkelerdeki kadınları nasıl etkilediğine dair bir yıllık bir dizinin parçası. Associated Press dizisi, Avrupa Gazetecilik Merkezi’nin Bill & Melinda Gates Vakfı tarafından desteklenen Avrupa Kalkınma Gazeteciliği Hibeleri programı tarafından finanse edilmektedir. AP tüm içerikten sorumludur.

Kadınlar bir kez dul kaldıktan sonra, genellikle kötü muamele görür ve mirastan mahrum bırakılır. Kanunlar, pek çok kişinin arazi edinmesini yasaklar veya onlara eşlerinin servetinin yalnızca bir kısmını verir. Kayınvalideler çocukların velayetini talep edebilir. Diğer kayınvalideler çocukları evlatlıktan reddediyor ve ailenin tek para ve yiyecek kaynağı olsalar bile yardım etmeyi reddediyorlar. Ve genç dulların, birkaç işi olan yoksul topluluklarda onları destekleyecek yetişkin çocukları yok.

Afrika’nın en kalabalık ülkesi olan Nijerya’da, Cinsiyet, Cinsiyet ve COVID-19 Projesi tarafından izlenen verilere göre, onaylanmış COVID-19 ölümlerinin yaklaşık yüzde 70’i erkeklerdir. Benzer şekilde, projeden elde edilen rakamlara göre Çad, Malavi, Somali ve Kongo’daki ölümlerin yüzde 70’inden fazlası erkekti. Diğer ülkeler de muhtemelen benzer eğilimler gösteriyor, ancak ayrıntılı rakamlar toplayacak kaynaklara sahip değiller.

Uzmanlar, geride bırakılan dullardan bazılarının hiçbir şeyi olmadığını, bazılarının ise kayınbiraderi yeniden evlenmeye ya da ilişkisini kesmeye zorlandığını söylüyor. Dul kadınlar, kocaları gömülmeden önce kayınpederleri tarafından kötü muamele görmeye başlayabilirler.

Binlerce dul kadına yasal hizmetler ve aile arabuluculuğu konularında yardım eden WomenAid Collective’den Egodi Blessing Igwe, “Bazıları, kocalarının ölümünden sorumlu olmakla suçlanan dışlanmışlar olarak muamele görüyor” dedi.

Kongo’da Vanessa Emedy Kamana, kocasını evlenme teklif etmeden önce on yıldır tanıyordu. Bilgin için kişisel asistan olarak çalıştı. Arkadaşlıkları romantik bir hal aldığında Godefroid Kamana 60’larının sonlarındaydı; o, 20’li yaşlarının sonlarında bekar bir anne.

O öldüğünde, akrabaları, Kamana’nın yas dönemine yeni başladığı aile evine geldi. Genel olarak, dulların evlerinde kalmaları gerekir ve ziyaretçileri kabul edebilirler. Yas süreleri dine ve etnik gruba göre değişir. Ailesi Müslüman olan Kamana’nın 4 ay 10 gün evde kalması gerekiyordu. Ancak kocasının akrabaları, cenazesinin olduğu gece onu ve küçük oğlunu sokağa çıkmaya zorlamak için fazla beklemediler.

Kocasının ailesinin, Kamana’nın evlat edindiği ve soyadını verdiği oğlu Jamel’in velayetini isteyeceğinden korkuyordu. Sonuçta akrabalar yapmadı, çünkü şimdi 6 yaşında olan çocuk biyolojik çocuğu değildi. Bununla birlikte, finansal varlıkları biriktirmek için hızla hareket ettiler.

O ve oğlu şimdi annesinin kiralık mülk olarak tuttuğu daha küçük bir evde yaşıyor. Kamana bir pazarda ikinci el giysiler satıyor. Başlangıçta rahmetli kocasının maaşının %40’ını aldı, bu fonlar yakında tamamen duracak.

Acı verici, dedi Kamana, rahmetli kocasının akrabaları, ondan daha fazlasını kaybettiklerinde ısrar ettiğinde: “Kimse onun yerini alamaz.”

Batı Afrika’da, birçok evliliğin çok eşli olduğu geniş alanlarda dulluk özellikle doludur. İlk eş veya çocukları genellikle aile evi ve finansal varlıklar üzerinde hak iddia eder.

35 yaşındaki Saliou Diallo, kocasının evini onun yerine onun adına koymayı düşünmemiş olsaydı, on yıllık evlilikten sonra hiçbir şeyinin kalmayacağını söyledi. Gine yasalarına göre, bir erkeğin birden fazla karısı, mülkünün küçük bir yüzdesini paylaşıyor ve neredeyse tamamı – yüzde 87,5 – çocuklarına gidiyor.

Diallo’nun 74 yaşındaki kocası El Hadj, hastalandığında sadece kendisi ve 4 yaşındaki kızı için evi inşa ediyordu.

Diallo eşini kaybetmenin yükünü zaten biliyordu: 13 yaşında ikinci bir eş oldu, ancak 20’li yaşlarının başında dul kaldı. Daha sonra, El Hadj’in zaten birkaç karısı vardı ama Diallo ile evlenmek ve üç çocuğunu kendi çocuğu gibi büyütmek istedi.

Virüs El Hadj’i vurmadan önce birlikte on yıl geçirmişlerdi. Karısıyla yaptığı son konuşmada, evinin henüz pencerelerinin olmamasından yakındı. Başına su taşımak zorunda kalmasın diye kuyu inşa edecek kadar uzun yaşamamıştı. O gittikten sonra diğer akrabaları onu kovalamaya çalışacaktı.

Aile, Diallo’dan El Hadj’in kendisi için inşa ettiği evin kağıtlarını istedi. Fotokopileri verdi ama orijinalleri gizlice sakladı.

Geniş ailesi, nihayetinde evinin pencerelerini koymak için para toplanmasına yardımcı oldu. Yine de kocasının yokluğunu hissediyor. Elektrik var ama aydınlatma armatürü yok. Boyasız oturma odasında mobilya olarak sadece birkaç plastik sandalyesi var.

“Eminim Tanrı benim için bir sürpriz saklıyor. Ona teslim oluyorum” dedi. “İnancımı koruyorum.”

Larson ayrıca Goma, Kongo ve Conakry, Gine’den de rapor verdi. Gine, Conakry’den Associated Press yazarı Boubacar Diallo katkıda bulundu.


Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/for-widows-in-africa-covid-19-stole-husbands-homes-future/2022/05/10/3e5ea360-d046-11ec-886b-df76183d233f_story.html?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world

Yorum yapın